Zijn superdouches voortaan tabou?
Niet als je een condenserende verwarmingsketel gebruikt en bovendien nog een oplaadboiler: de Remeha Quinta met onze Aquinox OLB Boiler. Dan heb je energierendement én waterrendement samen.
In kringen van badkameruitrusting wordt nogal kwistig omgegaan met de voorstelling van prachtige toestellen die het water over je lijf laten gutsen als onder een waterval, jetstralen moeten je body doen tintelen. Ik laat deze fabrikanten het voordeel van de twijfel, of de luxetechnologie ook ondersteund wordt door een besparingsfilosofie. Het aanbod van luxueuzere douchekoppen en jetsstralers moet beogen een groter waterplezier en tapwatercomfort te hebben met minder debiet. Die fabrikanten, veronderstel ik zijn er ook hard mee bezig.
Ieder zinnig mens, beetje bewust, weet dat er niet met water gespeeld moet worden. Water is een probleem en wordt straks nog een groter probleem. Daarom worden onze producten technologisch bestudeerd en ontwikkeld om op alle niveaus een beter rendement te verkrijgen.
De condenserende verwarmingsketel, die op zichzelf reeds een staaltje van vernuft is qua energierendement, kan uitgerust worden met een oplaadboiler van hedendaagse technologie. En samen zijn zij in staat om redelijk grote volumes van warm water constant ter beschikking houden en op elk moment op meerdere plaatsen in het gebouw af te leveren.
De ontwikkeling van onze oplaadboiler Aquinox OLB heeft dit perfect mogelijk gemaakt.
In deze oplaadboiler wordt op een slimme manier gebruik gemaakt van een ogenblikkelijke warmwaterproductie met behulp van een platenwarmtewisselaar, gecombineerd met het principe van gelaagde buffering. Een circulatiepomp zuigt steeds koud drinkwater onderuit de buffer en zorgt ervoor dat het sanitair warmwater op een thermisch gelaagde manier slim in de voorraad gebufferd wordt. Hierdoor bereikt men steeds een hoog overdrachtsrendement waardoor sanitair warmwater nu eindelijk met een super hoog condenserend rendement wordt aangemaakt. Minder materiaalgebruik zorgt voor compacte uitrustingen waardoor de centrale opstellingen in grote gebouwen makkelijker worden.
De Aquinox OLB oplaadboiler is uitstekend toe te passen in woonhuizen en villa’s, utiliteitsgebouwen, sportaccommodaties, sauna’s, winkels, ziekenhuizen horeca en bedrijfskantines en wordt plug&play geleverd om op elke bestaande en nieuwe cv-installatie te worden toegepast.
De Aquinox OLB zorgt dus voor royaal warmwater à la minute vóór, tijdens en nà de pieken.
En daarover hoef je geen schuldgevoelens meer te hebben.
zondag 19 augustus 2007
donderdag 16 augustus 2007
Spelen met water of net niet
Spelen met water, of net niet.
Als je erover nadenkt, dan besef je al gauw dat er geen kostbaarder grondstof op aarde is dan...water. Er bestaat ook geen grondstof die meer misbruikt is, verloederd, misbegrepen dan water. Veilig drinkbaar water, gezonde en intacte natuurlijke ecosystemen, en een stabiel voedingsbestand, dat zijn een paar van de dingen die op het spel staan wanneer ons water onder meer en meer stress komt te staan.
De wereld staat voor een enorm waterdeficiet. Het is historisch recent, het groeit snel als probleem en het is niet zichtbaar. In de laatste halve eeuw is de vraag naar water verdriedubbeld. Miljoenen diesel of electrisch gedreven bronnen pompen het grondwater weg, zodat in vele landen de watertafel zakt. Zeventig procent van het watergebruik in de wereld (afgeleid van rivieren of opgepompt uit de grond) wordt gebruikt voor de irrigantie in de landbouw, 20 procent wordt gebruikt voor de industrie, en 10 procent gaat naar woongebieden.
Watertekort betekent voedseltekort (voor 1 ton graan is er 100 ton water nodig). Zie “Water Wars of the Near Future” door Marq de Villers.
www.itt.com/waterbook/Wars/asp.
Ik schets hier een grimmig beeld, maar ik besef dat er, op het niveau van ons landje, niet het ergste te vrezen is, maar dat er vele mogelijkheden zijn en ook een noodzaak om meer efficient met water om te springen. Gelukkig zijn er zeer vele mensen die een waterbesparingsetiquette in zich hebben, zodat we eigenlijk wel een pleidooi kunnen houden voor het conserveren van het spul door het toepassen van zowel alledaagse waterbesparingsstrategietjes als eerder high-tech approaches.
Ik denk maar even luidop:
Druppende kranen of een lekkend toilet kan onwaarschijnlijk veel water nodeloos doen vloeien, bijvoorbeeld. Goed in de gaten houden dus.
Laag-volume of dual-flush toiletten en waterbesparende douchekoppen, water-efficiënte afwas- en wasmachines kunnen het gemiddelde waterverbruik van een gemiddeld gezin met 20% verminderden.
Goede persoonlijke watergewoontes kweken is uiteraard nooit weg: bij afwas met de hand de kraan niet laten lopen bv., of kortere douches nemen bv...
Het is niet alleen en kwestie van de waterfactuur eens goed te bekijken, maar ook de kosten van de waterverwarming. Amerikanen maken daar graag lijstjes voor. Surf eens op www.wateruseitwisely.com. Daar is een “Family Water Audit”.
De tuin is een verhaal op zichzelf. In België leven wij in een klimaat waar geen tekort aan water is (integendeel). Maar toch is het goed te bedenken dat je planten kunt zetten die weinig water behoeven.
Een goed idee is in ieder geval: vang je regenwater op.
Iets anders is dat je nog iets kunt doen met water dat al eerst eens is gebruikt.: grijswater (naar het Amerikaans “greywater”). Water dat al eens gebruikt is en nog niet vuil is - in de gootsteen, douche, afwas- en wasmachines - kan nog eens gebruikt worden.
En het wassen van de auto? Eens checken of je carwash zijn water recycleert.. En was thuis je auto met een emmer water, niet met de sproeier.
Er is zoveel dat je kan doen om voorzichtig om te springen met het kostbare water . Want reken maar: in de toekomst wordt water omzichtiger behandeld, en het zal sowieso duurder wordt, zoniet zeldzaam.
Over het water in flessen zal ik het maar eens een andere keer hebben.
Maar ik kan hier mijn reflecties over waterefficiëntie niet beëindigen zonder een prangende vraag te beantwoorden: “Waterverwarming zonder of met boiler?”.
Als je erover nadenkt, dan besef je al gauw dat er geen kostbaarder grondstof op aarde is dan...water. Er bestaat ook geen grondstof die meer misbruikt is, verloederd, misbegrepen dan water. Veilig drinkbaar water, gezonde en intacte natuurlijke ecosystemen, en een stabiel voedingsbestand, dat zijn een paar van de dingen die op het spel staan wanneer ons water onder meer en meer stress komt te staan.
De wereld staat voor een enorm waterdeficiet. Het is historisch recent, het groeit snel als probleem en het is niet zichtbaar. In de laatste halve eeuw is de vraag naar water verdriedubbeld. Miljoenen diesel of electrisch gedreven bronnen pompen het grondwater weg, zodat in vele landen de watertafel zakt. Zeventig procent van het watergebruik in de wereld (afgeleid van rivieren of opgepompt uit de grond) wordt gebruikt voor de irrigantie in de landbouw, 20 procent wordt gebruikt voor de industrie, en 10 procent gaat naar woongebieden.
Watertekort betekent voedseltekort (voor 1 ton graan is er 100 ton water nodig). Zie “Water Wars of the Near Future” door Marq de Villers.
www.itt.com/waterbook/Wars/asp.
Ik schets hier een grimmig beeld, maar ik besef dat er, op het niveau van ons landje, niet het ergste te vrezen is, maar dat er vele mogelijkheden zijn en ook een noodzaak om meer efficient met water om te springen. Gelukkig zijn er zeer vele mensen die een waterbesparingsetiquette in zich hebben, zodat we eigenlijk wel een pleidooi kunnen houden voor het conserveren van het spul door het toepassen van zowel alledaagse waterbesparingsstrategietjes als eerder high-tech approaches.
Ik denk maar even luidop:
Druppende kranen of een lekkend toilet kan onwaarschijnlijk veel water nodeloos doen vloeien, bijvoorbeeld. Goed in de gaten houden dus.
Laag-volume of dual-flush toiletten en waterbesparende douchekoppen, water-efficiënte afwas- en wasmachines kunnen het gemiddelde waterverbruik van een gemiddeld gezin met 20% verminderden.
Goede persoonlijke watergewoontes kweken is uiteraard nooit weg: bij afwas met de hand de kraan niet laten lopen bv., of kortere douches nemen bv...
Het is niet alleen en kwestie van de waterfactuur eens goed te bekijken, maar ook de kosten van de waterverwarming. Amerikanen maken daar graag lijstjes voor. Surf eens op www.wateruseitwisely.com. Daar is een “Family Water Audit”.
De tuin is een verhaal op zichzelf. In België leven wij in een klimaat waar geen tekort aan water is (integendeel). Maar toch is het goed te bedenken dat je planten kunt zetten die weinig water behoeven.
Een goed idee is in ieder geval: vang je regenwater op.
Iets anders is dat je nog iets kunt doen met water dat al eerst eens is gebruikt.: grijswater (naar het Amerikaans “greywater”). Water dat al eens gebruikt is en nog niet vuil is - in de gootsteen, douche, afwas- en wasmachines - kan nog eens gebruikt worden.
En het wassen van de auto? Eens checken of je carwash zijn water recycleert.. En was thuis je auto met een emmer water, niet met de sproeier.
Er is zoveel dat je kan doen om voorzichtig om te springen met het kostbare water . Want reken maar: in de toekomst wordt water omzichtiger behandeld, en het zal sowieso duurder wordt, zoniet zeldzaam.
Over het water in flessen zal ik het maar eens een andere keer hebben.
Maar ik kan hier mijn reflecties over waterefficiëntie niet beëindigen zonder een prangende vraag te beantwoorden: “Waterverwarming zonder of met boiler?”.
maandag 13 augustus 2007
Wat kunnen wij zelf doen tegen klimaatveranderng - Met dank aan Al Gore
Kies energiezuinige verlichting
Kies bij nieuwe aankoop voor energiezuinige apparaten
Gebruik en onderhoud apparaten goed
Verwarm en koel het huis op efficiënte wijze
Isoleer het huis
Onderwerp je huis aan een energiescan
Bespaar op heet water
Vermnder het gebruik in de stand-by stand
Verbeter de energie-efficiëntie op de werkplek thuis
Maak minder autokilometers door te gaan wandelen, carpoolen of zoveel mogelijk gebruik te maken van openbaar vervoer en groepsvervoer
Rij slimmer: het nieuwe rijden
Kies bij aanschaf van de volgende auto een zuniger type
Hybride auto’s
Alternatieve brandstoffen
Voertuigen met brandstofcel
Vlieg minder
Consumeer minder
Koop dingen die lang meegaan
Voorkom en verminder afval in de aanschaffase
Recycle
Verspil geen papier
Draag levensmiddelen en andere aankopen in een herbruikbare tas
Composteren
Neem zelf een hervulbare fles mee met xter of fisdrank
Verander je voedingsgewoonten
Koop wat van dichtbij komt
Kies bij nieuwe aankoop voor energiezuinige apparaten
Gebruik en onderhoud apparaten goed
Verwarm en koel het huis op efficiënte wijze
Isoleer het huis
Onderwerp je huis aan een energiescan
Bespaar op heet water
Vermnder het gebruik in de stand-by stand
Verbeter de energie-efficiëntie op de werkplek thuis
Maak minder autokilometers door te gaan wandelen, carpoolen of zoveel mogelijk gebruik te maken van openbaar vervoer en groepsvervoer
Rij slimmer: het nieuwe rijden
Kies bij aanschaf van de volgende auto een zuniger type
Hybride auto’s
Alternatieve brandstoffen
Voertuigen met brandstofcel
Vlieg minder
Consumeer minder
Koop dingen die lang meegaan
Voorkom en verminder afval in de aanschaffase
Recycle
Verspil geen papier
Draag levensmiddelen en andere aankopen in een herbruikbare tas
Composteren
Neem zelf een hervulbare fles mee met xter of fisdrank
Verander je voedingsgewoonten
Koop wat van dichtbij komt
vrijdag 10 augustus 2007
Klimaatverandering: waar gaat het over?
Ik veronderstel dat veel mensen het al beu zijn om de haverklap geconfronteerd te worden met één of ander nieuwsje over de klimaatverandering. Wie trekt zich dat aan, als het niet in zijn voortuin gebeurt?Als je wilt skieën en er is geen sneeuw meer, tja. Het is voor de meeste mensen een ver-van-mijn-bed show. Maar als de gasprijzen plots overmatig stijgen: hola!
Je kunt het niemand kwalijk nemen (misschien wel de politici?).
Het probleem is zo immens, zo onbevattelijk immens, dat het jan-met-de-pet , en ook zelfs wetenschappers, de pet aan maarten geven. Totdat het in de portemonnee tast...
Hoe immens het probleem is, kan ietwat bevattelijk worden door tientallen dikke boeken en internationale rapporten te lezen. Maar er zijn twee mensen - naast Al Gore en...Arnold Schwarzenegger (‘of all people’) die het wel even bevattelijk weten te stellen: Robert Socolov, een engineering professor, en Stephen Pacala, een ecologie professor, die allebei het Carbon Mitigation Initiative leiden aan de Princeton University, een consortium dat schaalbare oplossingen voorbereidt voor het klimaatprobleem.
Hun publicatie in het tijdschrift Science van Augustus 2004 baarde enig opzien. Zij argumenteerden dat de mensen net zoveel carbon in de atmosfeer kunnen brengen voor dat de koolstofdioxide (CO2) een niveau bereikt dat onbekend is in de recente geologische geschiedenis en dat het klimaatsysteem van de aarde berserk gaat.. Zij noteerden dat de wetenschappelijke consensus is dat het risico dat de zaken berserk gaan -weerpatronen die violent unstabiel worden, gletschers smelten, langdurige droogteperioden,...- heel snel stijgt wanneer de CO2 niveau’s “een verdubbeling naderen” van de concentratie van CO2 die aanwezig was in de atmosfeer voor de Industriële Revolutie.
Zo gaat de redenering, volgens Pacala: wanneer we basically nietsdoen, en de globale CO2 emissies zetten zich door met een groei aan het ritme van de afgelopen 30 jaar, en dit over de volgende 50 jaar, dan zullen wij die verdubbeling meemaken - een atmosferische concentratie van koolstofdioxide van 560 deeltjes per miljoen - rond het midden van deze eeuw. Om dat te vermijden - en nog ruimte te laten voor de ontwikkelde landen om te groeien, met minder verbruik van koolstof, en voor landen als India, en China, om te groeien, terwijl ze hun koolstofniveau’s verdubbelen of verdriedubbelen, totat zij uit het armoedeniveau geraken en in staat zijn om meer energie-efficiënt te worden - zal dit een ongelooflijkgroot globaal industrieel project vergen.
Om de schaal van dit project menselijk begrijpelijk voor te stellen, creëerden Socolov en Pacala een soort taart, met 15 verschillende taartstuk-driehoeken. Sommige taartstukken stellen koolstofvrije of koolstof-verminderende, krachtgenererende technologieën voor; andere taartstukken stellen de efficiëntieprograma’s voor die grote maten van energie bewaren en CO2 emissies voorkomen. Socolov en Pacala argumenteren daarbij dat de wereld minstens 7 van de 15 taartstukken moet ontplooien, en voldoende hoeveelheden van alle 15, om genoeg bewaring te hebben, en genoeg koolstofvrije energie, om de wereldeconomie te doen blijven groeien, en toch de verdubbeling van de CO2 in de atmosfeer te vermijden. Ieder ‘taartstuk’, gefaseerd over 50 jaar, zou de uitstoot van 25 miljard ton koolstof belemmeren, en dit voor een totaal van 175 milard ton koolstof dat zou vermeden worden tussen nu en 2056.
Allo? Kunt u volgen?
Ziehier zeven van die ‘taartstukken’ die wij zouden kunnen voorrang geven: “ Vervang 1.400 grote kolengedreven fabrieken door gasgedreven fabrieken; vermeerder de brandstofeconomie van 2 miljard auto’s van 30 tot 60 miles per gallon; verdubbel de huidige nucleaire output om kolen te vervangen; laat 2 miljard auto’s rijden op ethanol, daarmee een zesde van het gewasland gebruikend; vermeerder de zonne-energie 700-voudig om kolenverbruik uit te schakelen; verminder de elektriciteit in huizen, kantoren en winkels met 25 procent; installeer koolstofopvang en sequestratiecapaciteit in minstens 800 grote kolengedreven fabrieken.”... De volgende acht zijn al niet minder gemakkelijk. Zij omvatten o.m. een halt aan alle houtkap en verbranding van wouden, aangezien de deforestatie rond 20 percent van ‘swereld’s CO2 uitstoot uitmaakt.
Bent u nog mee?
“ Nog nooit in de geschiedenis is er een industrieel project van deze magnitude geweest”, zegt professor Pacala. Door een combinatie van schone krachttechnologiie en behoud “moeten wij 175 miljard ton koolstof zien kwijt te raken binnen de volgende 50 jaar - en toch blijven groeien. Het kan volgens hem als we vandaag starten. Maar ieder jaar dat we uitstellen, wordt de taak moeilijker. “En als wij een tien of twintig jaar aarzelen om die verdubbeling te vermijden, dan zal het nagenoeg onmogelijk zijn.”.
Ik wordt er stil van. U ook?
Je kunt het niemand kwalijk nemen (misschien wel de politici?).
Het probleem is zo immens, zo onbevattelijk immens, dat het jan-met-de-pet , en ook zelfs wetenschappers, de pet aan maarten geven. Totdat het in de portemonnee tast...
Hoe immens het probleem is, kan ietwat bevattelijk worden door tientallen dikke boeken en internationale rapporten te lezen. Maar er zijn twee mensen - naast Al Gore en...Arnold Schwarzenegger (‘of all people’) die het wel even bevattelijk weten te stellen: Robert Socolov, een engineering professor, en Stephen Pacala, een ecologie professor, die allebei het Carbon Mitigation Initiative leiden aan de Princeton University, een consortium dat schaalbare oplossingen voorbereidt voor het klimaatprobleem.
Hun publicatie in het tijdschrift Science van Augustus 2004 baarde enig opzien. Zij argumenteerden dat de mensen net zoveel carbon in de atmosfeer kunnen brengen voor dat de koolstofdioxide (CO2) een niveau bereikt dat onbekend is in de recente geologische geschiedenis en dat het klimaatsysteem van de aarde berserk gaat.. Zij noteerden dat de wetenschappelijke consensus is dat het risico dat de zaken berserk gaan -weerpatronen die violent unstabiel worden, gletschers smelten, langdurige droogteperioden,...- heel snel stijgt wanneer de CO2 niveau’s “een verdubbeling naderen” van de concentratie van CO2 die aanwezig was in de atmosfeer voor de Industriële Revolutie.
Zo gaat de redenering, volgens Pacala: wanneer we basically nietsdoen, en de globale CO2 emissies zetten zich door met een groei aan het ritme van de afgelopen 30 jaar, en dit over de volgende 50 jaar, dan zullen wij die verdubbeling meemaken - een atmosferische concentratie van koolstofdioxide van 560 deeltjes per miljoen - rond het midden van deze eeuw. Om dat te vermijden - en nog ruimte te laten voor de ontwikkelde landen om te groeien, met minder verbruik van koolstof, en voor landen als India, en China, om te groeien, terwijl ze hun koolstofniveau’s verdubbelen of verdriedubbelen, totat zij uit het armoedeniveau geraken en in staat zijn om meer energie-efficiënt te worden - zal dit een ongelooflijkgroot globaal industrieel project vergen.
Om de schaal van dit project menselijk begrijpelijk voor te stellen, creëerden Socolov en Pacala een soort taart, met 15 verschillende taartstuk-driehoeken. Sommige taartstukken stellen koolstofvrije of koolstof-verminderende, krachtgenererende technologieën voor; andere taartstukken stellen de efficiëntieprograma’s voor die grote maten van energie bewaren en CO2 emissies voorkomen. Socolov en Pacala argumenteren daarbij dat de wereld minstens 7 van de 15 taartstukken moet ontplooien, en voldoende hoeveelheden van alle 15, om genoeg bewaring te hebben, en genoeg koolstofvrije energie, om de wereldeconomie te doen blijven groeien, en toch de verdubbeling van de CO2 in de atmosfeer te vermijden. Ieder ‘taartstuk’, gefaseerd over 50 jaar, zou de uitstoot van 25 miljard ton koolstof belemmeren, en dit voor een totaal van 175 milard ton koolstof dat zou vermeden worden tussen nu en 2056.
Allo? Kunt u volgen?
Ziehier zeven van die ‘taartstukken’ die wij zouden kunnen voorrang geven: “ Vervang 1.400 grote kolengedreven fabrieken door gasgedreven fabrieken; vermeerder de brandstofeconomie van 2 miljard auto’s van 30 tot 60 miles per gallon; verdubbel de huidige nucleaire output om kolen te vervangen; laat 2 miljard auto’s rijden op ethanol, daarmee een zesde van het gewasland gebruikend; vermeerder de zonne-energie 700-voudig om kolenverbruik uit te schakelen; verminder de elektriciteit in huizen, kantoren en winkels met 25 procent; installeer koolstofopvang en sequestratiecapaciteit in minstens 800 grote kolengedreven fabrieken.”... De volgende acht zijn al niet minder gemakkelijk. Zij omvatten o.m. een halt aan alle houtkap en verbranding van wouden, aangezien de deforestatie rond 20 percent van ‘swereld’s CO2 uitstoot uitmaakt.
Bent u nog mee?
“ Nog nooit in de geschiedenis is er een industrieel project van deze magnitude geweest”, zegt professor Pacala. Door een combinatie van schone krachttechnologiie en behoud “moeten wij 175 miljard ton koolstof zien kwijt te raken binnen de volgende 50 jaar - en toch blijven groeien. Het kan volgens hem als we vandaag starten. Maar ieder jaar dat we uitstellen, wordt de taak moeilijker. “En als wij een tien of twintig jaar aarzelen om die verdubbeling te vermijden, dan zal het nagenoeg onmogelijk zijn.”.
Ik wordt er stil van. U ook?
Abonneren op:
Posts (Atom)